Hallo iedereen!!

We zijn er terug en we hebben jullie gemist... of toch het schrijven op onze blog. ;-)

De reden dat we nu pas, na een lange week stilzwijgen, iets kunnen laten horen ligt aan een aantal gegevens. Ten eerste zaten we in de middle of nowhere, ten tweede hebben we het zo goed als een week zonder elektriciteit moeten stellen door een zandstorm die overtrok.

Onze week begon bij het afscheid nemen van Angelica en familie. We vlogen naar Calama, in het noorden van Chili. Al vanuit het vliegtuig konden we zien dat er enorme wervelwinden over de woestijn gierden, de landing was dan ook een beetje spannend.

Met een bus reden we nog een 100 km verder naar San Pedro de Atacama, de uitvalsbasis voor enkele interessante uitstappen. We werden er bijna letterlijk van onze sokken geblazen, we zagen regelmatig geen hand voor ogen en onze rugzak is nu een verzamelplaats voor woestijnzand geworden. Door de storm werden vele excursies afgelast, maar wij hebben een zeer goede beschermengel mee en een positieve instelling dus alles is volgens planning verlopen, voor ons.

De eerste excursie bracht ons naar Valle de la Luna, een natuurpark met prachtig geërodeerde rotsen. Een paradijs voor de aardrijkskundeleerkrachten onder ons, zeker bij zonsondergang.

De tweede excursie voerde ons naar Bolivië. We maakten een 3-daagse uitstap langs meren, zoutvlakten, bergen, kloven, vlakten,... en dat allemaal door een steeds afwisselend woestijnlandschap. Catelijne heeft hier meermaals het verschil mogen uitleggen tussen een erg, een reg, een hoogvlakte, een afgerond en een getand gebergte... en dat allemaal in het Spaans. (grapje!) We deelden een jeep met 3 Mexicanen die we lieten kennismaken met de Belgische hits van het moment (lees: Tom Waes en Milk Inc zouden hier scoren!)

Jullie hebben blijkbaar al gehoord dat het in Zuid-Amerika koud is, wel dat is inderdaad zo! De eerste nacht sliepen we op 4500m en was het buiten -20 graden. Gelukkig lagen er voldoende dekens! Ook overdag in de woestijn stond er een hevige en zeer koude wind wat meermaals tot rillende ledematen leidde (en bij Catelijne een lichte oorontsteking). Toch konden we een keer opwarmen in een warmwaterbron met uitzicht op een bevroren meer.

De tocht bracht ons ook naar Salar de Uyuni, een enorme zoutvlakte van 90km lang en tot 25 meter dik. Hier kregen we uitgebreid de tijd om ons fototoestel en het dieptezicht uit te testen want ons sympathieke chauffeur, Juan, liet ons daar achter in de koude.

Buiten al deze natuurpracht zagen we ook veel dieren: flamingo's (zowel levende als platgereden dieren), vicuñas, een zorro (een vos voor de Nederlandstaligen onder jullie), twee woestijnkonijnen (waarvan we de Spaanstalige naam vergeten zijn) en rare toeristen in jeeps.

De trip eindigde in Uyuni, een woestijnstadje dat vergeven was van de backpackers maar waar eigenlijk weinig te doen was. We wilden die avond nog doorreizen naar Potosì, maar blijkbaar had de hele reizende bevolking van Uyuni hetzelfde idee. Gelukkig was de vraag zo groot dat men nog een extra bus inlegde. De busrit was ook een avontuur op zich: wegen die eigenlijk alleen toegankelijk zijn voor 4x4 voertuigen moesten we nu nemen met een volgestouwde bus.

Om 2u30 kwamen we doodop aan in Potosì. Gelukkig hadden we op voorhand een hostel gereserveerd en konden we onmiddellijk ons bed induiken.

Bolivië is duidelijk anders dan Argentinië en Chili. De mensen zijn hier veel kleiner (An heeft dit al meermaals mogen ondervinden aan de hoogte - eerder laagte - van de deuren) en onderling spreekt men meer Quechua dan Spaans. Het westerse karakter van de vorige twee landen is ook verdwenen, dat valt vooral op aan de kledij en de eetgewoontes.

We kunnen hier ontspannen na onze uitstapjes: de wind is verdwenen, ook al zitten we op 4000m en we kunnen douchen met warm water!

Wist je dat:

- Mexicanen nu ook weten hoe ze een pintje in België moeten bestellen.

- Wij allemaal al de eendagsgriep gehad hebben.

- An en Tinne de cocathee zeer graag lusten (muy rico!)

- We al vele buitenlandse vrienden hebben gemaakt en dus al serieus kunnen beginnen nadenken over onze reisbestemming van volgend jaar :-)

- We weer een plaatselijke specialiteit geproefd hebben: saltañas. Dat zijn een soort van empanadas, gevuld met groentjes, kip of vlees.

- In Bolivië de tijd een beetje is blijven stilstaan...